با عشق زندگی می کنم و یه جورایی عاشق عشقم از باران لذت می برم یاس سفید را می پرستم چون تداعی روزهای پاک کودکی است فرهاد را چون اسطوره ای یافتم ، که می ماند و مجنون را نیز. تنهاییم را با فروغ قسمت می کنم و با سهراب به تکامل نزدیک می شوم گاهی چیزکی می نویسم که احساس است و بس پس تا هستم می نویسم ...