با عشق زندگی می کنم و یه جورایی عاشق عشقم
از باران لذت می برم
یاس سفید را می پرستم چون تداعی روزهای پاک کودکی است
فرهاد را چون اسطوره ای یافتم ، که می ماند و مجنون را نیز.
تنهاییم را با فروغ قسمت می کنم
و با سهراب به تکامل نزدیک می شوم
گاهی چیزکی می نویسم که احساس است و بس
پس تا هستم می نویسم ...